Laatste trainingsloop 2009

Toen ik vanmorgen met de hond door het bos liep begon het te kriebelen. Er was verse sneeuw gevallen. In tegenstelling tot gisteren zou een training in het bos zonder al te veel risico wel moeten lukken. Normaal loop ik niet zo snel twee dagen achter elkaar. Zeker niet als ik de dag ervoor al 14 kilometer heb gelopen. Mijn knie wil dan wel eens tegenstribbelen.

Ik had echter een mooi excuus, mijn net aangeschafte Salomons uitproberen. Een half uurtje lopen door de bossen van Ermelo en over de Ermelosche Heide moest wel kunnen dacht ik.

Dus na de hond uitgelaten te hebben en een broodje gegeten te hebben mijn loopkleding aangetrokken. Het was rond de 0 graden. Vanaf de camping gelijk het bos in. Er lag niet veel snel maar net genoeg om grip te hebben. Vervolgens een rondje over de Ermelosche Heide. Het rondje werd wat langer dan een half uurtje. Sloeg waarschijnlijk het verkeerde pad in. Dit mocht echter de pret niet drukken. Na 50 minuten stond ik weer voor mijn stacaravan. Er stond 8,11 kilometer op de teller. Onderweg nog een paar keer gestopt om een paar foto's te schieten. De 8,11 kilometer van vandaag, bracht mijn totaal van deze maand op 178,32 kilometer. Zoveel had ik nog niet gelopen in een maand.

Als ik terug kijk op het afgelopen jaar, kan ik tevreden zijn. Het lopen gaat steeds beter en de PR's zijn dit jaar flink verbeterd. Op de halve Marathon zelfs 12 minuten. Ook mijn gewicht komst steeds meer in de richting van mijn streef gewicht. In een paar maanden tijd 12 kilo kwijt raken is niet niks.

Als ik een moment eruit moet pikken is dat toch de Spark Halve Marathon van Spijkenisse. Ik mocht de eerste 9 kilometer meelopen met het super trio Running Ronald, Leonie en Richard. Het resultaat mocht er wezen voor mij. Door de voor mij doen zeer snelle 9 kilometer kwam ik uiteindelijk uit op 1.43.31 op de halve Marathon. Een dikke PR op de Halve Marathon dus. Was al blij met mijn 1.49 in Amsterdam. Op de tweede plaats komt toch wel Linschoten. Ook daar werd het een weblogers/twittertjes feest. Bij een temperatuur dik onder nul werden diverse PR's verbroken. Al met al werd december voor mij toch denk ik de mooiste maand van 2009.

Het is ook een moment om al vast naar volgend jaar te kijken. Er staan al veel lopen gepland in de voorbereiding van de 30e Fortis Marathon Rotterdam. Het worden dus drukke maanden tot April. Maar als je het doet moet je het goed doen.
Een marathon loop je niet even.

Hierbij wil ik alle weblogers/twitterjes bedanken voor de mooie momenten in 2009.

Een ieder een fijne jaarwisseling en een gezond en sportief, maar ook een blesurevrij 2010. Het gaat volgens mij een mooi jaar worden.

Dinsdag 29 december 2009

Maandagavond naar de camping in Ermelo gereden. In Purmerend was de sneeuw inmiddels al geheel verdwenen en was het park veranderd in een modderzooitje.
Toen ik het bospad opreed naar mijn stacaravan merkte ik al dat de sneeuw in Ermelo nog niet was verdwenen. Morgen maar even kijken dus. 

Dinsdag uiteindelijk rond 10.40 op pad gegaan. Het plan om door het bos en over de heide te lopen maar gelijk laten varen. Het was daar spekglad en gewoon onverantwoord op daar te lopen. Dus maar het asfalt opgezocht. Jammer had me er echt op verheugd. Het werd dus een rondje over het asfalt richting het Centrum van Ermelo om vervolgens de borden richting Harderwijk te volgen. Vanaf Harderwijk weer naar Ermelo. Daar gekomen kon ik het toch niet laten om even door de bossen te lopen. Op het laatste stukje door het bos kwam dus de bevestiging op wat ik eigenlijk al wist. Het was echt linke soep.  Ben blij dat ik er vanaf had gezien om mijn gehele loop door de bossen te maken. De kans om dan een blesure op te lopen was enorm. Toch een afwisselend rondje die ik nog niet eerder had gelopen.

Uiteindelijk 85 minuten op pad geweest met een totaal van 14,09 kilometer.

Drukke week

Na de Linschotenloop op 19 december stond er een drukke week op het programma. Maandag en dinsdag een vroege dienst en daarna vanaf donderdag vier nachtdiensten.

Zondag 20 december 2009 een dag na de Linschotenloop even de loopschoenen aangetrokken voor een kort loopje. Wilde even rustig aan doen na twee halve marathons binnen een week. Was toch diep gegaan om beide keren onder de 1.45 te lopen. Het werd uiteindelijk een loopje van 30 minuten. Met een totaal van 4,48 km. Onder foto van het parcours op 20-12-2009

Dinsdag 22 december 2009 na thuiskomst van een vroege dienst nog even een half uurtje wezen hardlopen. Kon nog net voor het donker werd. Totaal 4,55 km gelopen.

Donderdag 24 december 2009 eerst even naar Lelystad gereden. Had van Leonie gehoord dat daar Salomon schoenen werden verkocht voor rond de 90 euro. Na eerst even telefonisch contact te hebben gezocht, bleek dat zij nog een paar hadden staan in mijn maat. Het werden de Salomons XA 3D Pro XCR Cumo. Mocht ze voor 79,95 meenemen. Door de telefoon had hij nog een prijs genoemd van 89,95. Een koopje dus.

's Middags rond half 13.30 uur vervolgens de loopschoenen aangetrokken voor een duurloop van 90 minuten. Een sneeuwvrij parcours opgezocht. Dus de kleine binnen weggetjes overgeslagen. Wilde geen risico oplopen. Uiteindelijk stonden er 15 kilometers op de teller. 's Avonds om 23.00 uur begon de eerste nachtdienst van de vier al weer. Was met de kerst dus onder de pannen.

Zondag 27 december 2009, na eerst nog even vier uurtjes te hebben geslapen, de Salomons aangetrokken voor een kort loopje in en rondom Purmer Noord. Na een uurtje stond er 10,04 kilometer op de teller. Lekker rustig aan gedaan dus. Zat ook niet meer in hoor na drie nachtdiensten.

Uiteindelijk in deze drukke week (ma-zo) toch nog iets meer dan 29,5 kilometer gelopen.

Linschotenloop 2009

De Linschotenloop van zondag 19 december 2009 zal de boeken ingaan als een koude Linschotenloop.
Bij aankomst was het -9 graden. De afgelopen dagen werd er zelfs gevreesd dat de Linschotenloop niet door zou gaan. Maar gelukkig had de organisatie bergen werk verzet en was het parcours sneeuwvrij.

Ik stond vanmorgen al vroeg naast mijn bed. Leonie zou met de bus naar mij toe komen en Patrcia zou ik onderweg bij een tankstation langs de A8 oppikken. Helaas kon Patricia niet lopen. Zij ging vandaag mee als supporter.

Toen wij rond 11.45 uur arriveerde was met nog druk bezig om de laatste hand te leggen aan de startlokatie. Buiten was het -9, dus snel naar binnen. Binnen waren al diverse weblogers aanwezig. De andere zouden daarna één voor één binnenlopen. Wat een groep is het ondertussen al geworden.

Om 13.15 uur werd de laatste voorbereidingen getroffen. Gezicht insmeren met Vaseline, muts op, handschoenen aan en als laatste (dank voor de tip Keesdeloper) de bril. Dit ter bescherming van de ogen.

Om 13.30 uur was dan eindelijk het startschot. De bedoeling was om samen met Leonie en John voor een tijd onder de 1.45 te gaan. Bij de start voegde Broeder Richard en Frank zich nog bij ons.
Toen deze afspraak was gemaakt voor deze tijd was mijn PR 1.49.41. Deze werd vorige week echter met ruim 6 minuten verbeterd. Mijn doel was om ieder geval onder de afgesproken 1.45 uur te blijven en dan maar zien waar we uitkomen. Wist ook niet wat er mogelijk was na Spijkenisse. Had alleen afgelopen woensdag nog 9 kilometer gelopen.

Het beging was moeilijk, smal en druk. Had moeite om bij het haasje te blijven. Deze kleinde donder vloog overal langs. De eerste kilometers gingen best redelijk. Voelde mijn benen wel maar het was goed te doen. Op de smalle weggetjes was het op een gegeven moment best lastig om bij te blijven. Na een paar keer een gaatje te hebben gedicht gaf ik het op. Het kostte te veel om bij te blijven. Het ging me gewoon even te hard. Op zich niet erg. Vorig week voor het eerst met een gemiddelde van iets meer dan 12 km/uur gelopen. Langzaam werd het gaatje steeds groter. Probeerde weer in mijn ritme te komen. Had even een moeilijk moment tussen de 9 en 10 kilometer. Kon ook niet aanpikken bij John die mij daar voorbij kwam. Deze was iets rustiger van start gegaan.

Na kilometer 10 kon ik weer enigzins in mijn ritme komen. Na één uur had ik 12.18 kilometer op de Garmin staat. Iets minder dan vorige week in Spijkenisse. Rond de 12,5 kilometer kon ik aanhaken bij een loper welke rond de 5 minuten per kilometer liep. Helaas moest ik deze, toen deze versnelde rond de 17 kilometer laten gaan. De resterende kilometers op karakter gelopen. De benen voelde stijf aan. Kon gelukkig de snelheid enigzins vasthouden om na 1.44.25 uur te finischen.
Voor mij was dit een zeer goede tijd. Ben ook zeer tevreden. Weet nu dat een tijd van onder de 1.45 geen brug te ver meer is. De komende tijd hoop ik wat lange duurlopen te kunnen lopen voor Rotterdam. Daarna maar eens kijken hoe ik het lopen verder ga oppakken. Nu kilometers maken en hopelijk nog wat kilo's kwijt raken.

Helaas kon ik niet naar de afther party bij John & Ans. Had eters voor vanavond. De kerstdagen zit ik in de nachtdienst. Dus er was geen andere optie.

Het was weer een mooie dag die ik voor geen goud had willen missen. Hoop later nog wat foto's te kunnen toevoegen. Iedereen bedankt voor de gezellige dag en gefeliciteerd met jullie PR's.

De foto's zijn afkomstig van Pim Paparazzi , Patricia , John

Spark Halve Marathon Spijkenisse

Zondag 13-12-2009 was het zover. De Spark Marathon van Spijkenisse. Vooraf was al bekend dat het een weblogers/twitter ontmoeting van jewelste zou worden. Diverse mensen hadden via hardloopteam of via hun weblog/twitter al aangeven dat zij naar Spijkenisse zouden gaan. Leonie en Martine zouden zelf proberen een PR van onder de 3.30 te gaan lopen. Beide bij gestaan door een paar SUPER hazen.

's Morgens ging al om 06.30 uur de wekker. Hond uitlaten, eten en spullen pakken om vervolgens rond 07.30 uur naar Haarlem te vertrekken. Daar had ik afgesproken met Leonie en haar moeder Annemarie. Ik zou vandaag met hun meerijden naar Spijkenisse. Na een bakkie koffie zijn we rustig naar Spijkenisse gereden.Voor ik het wist waren we er al. Zoveel werd er gekletst onderweg.

In Spijkenisse aangekomen was eindelijk de ontmoeting daar. Diverse weblogers waren al aanwezig of kwamen net binnen. Na de nodige handen te hebben geschut en kennis te hebben gemaakt, was het tijd om om te kleden om vervolgens om even voor 11 uur klaar te staan bij de start.

Had van te voren aangegeven dat ik het rustig aan zou gaan doen. Had een tijd van rond de 2 uur in gedachte. Wilde volgende week samen met Leonie en John proberen om een tijd onder de 1.45 te lopen in Linschoten. Nu stond mijn PR op de halve Marathon nog op 1.49.41.

Aan de andere kant speelde ik ook met de gedachte om zo lang mogelijk bij Leonie, Ronald en Richard te blijven lopen. Het liefst zelf tot en met kilometer 9. Dit zou een hele kluif worden. Nooit had ik ergens rond de 12 km/uur gelopen. Na de 9 kilometer zou ik altijd nog rustig aan kunnen doen. Dan slaan de halve marathon lopers rechtsaf en gaan de marathon toppers rechtdoor.
Het zou voor mij een mooie test zijn om te kijken hoe ik er voor stond en ook of ik een tempo van rond de 12 km/uur aankan. Al was het maar voor een paar kilometer.
Dus in het startvak besloten om dicht bij Ronald, Richard en Leonie te staan om zo bij hun aan te sluiten. Het startschot klonk en weg waren we. Het ging goed, zelf heel goed voor mij. De kilometers vlogen voorbij en ik liep nog steeds bij die drie kanjers.  Ik hoordde Leonie op een gegeven moment nog zeggen: "als je zo doorgaat loop je de halve in 1.40". Dat wilde ik wel maar wist van me zelf al dat het niet haalbaar was. Zou blij zijn als ik hun tot en met 9 kilometer zou kunnen volgen, om daarna gas terug te nemen en vervolgens de halve uit te lopen.
Ik hield het vol tot de 9 kilometer. Met pijn in mijn hart nam ik afscheid. Wat had ik graag meegelopen met dit supertrio. Maar wist dat de marathon op dit moment geen optie voor mij was.

Ja, wat doe je dan vroeg ik me af  nadat ik alleen kwam te lopen na de 9 kilometer. Moet ik doorgaan en proberen het tempo zo lang moegelijk vast te houden of rustig aan uitlopen en volgende week de poging wagen. Misschien kon ik onderweg nog een paar foto's maken van de route. Op dat moment dacht ik aan de drie musketiers die verder liepen op de Marathon voor een mooie eindtijd onder de 3.30 uur.

SuperTrio

De knop ging om en Linschoten verdween in mijn achterhoofd. Ik was super gestart, had het lang volgehouden en het zou zonde zijn om nu rustig aan te doen. De omstandigheden kunnen volgende week veel slechter zijn dan vandaag. Ik ging er voor. De kilometers vlogen voorbij. Na 1 uur lopen klokte ik 12,32 kilometer. Dit ging echt super. Wat had Annemarie in die koffie gedaan vanmorgen. De kilometers vlogen voorbij. Had onderweg, vooral op de stukken met de wind tegen, best een paar moeilijk momenten.
Gelukkig kon ik af en toe herstellen als ik werd ingehaald en ik even kon aanhaken. Het scheelde toch.
Degene die mij rond de 18 kilometer achter zich aan kreeg zal wel gedacht hebben dat hij een magneet in zijn zak had. Toen hij me voorbij liep pikte ik aan om voorlopig niet meer los te laten. In de laatste paar honderd meter kon of wilde ik hem niet meer volgen. Misschien omdat ik op dat moment zeker wist dat de tijd onder de 1.45 binnen was en ik het wel mooi vond voor vandaag. Het maakte ook niet meer uit. Het clubgebouw van Spark was in het zicht. De laatste meters gingen niet meer zo soepel maar o wat was ik blij met een eindtijd van 1.43.31. Nooit verwacht dat ik ruim 6 minuten van mijn PR af zou kunnen halen. Had verwacht dat de 1.49.41 voorlopig mijn limiet was. Op zich ook al een schitterende tijd, maar de progressie van de laatste maanden mag ik niet over klagen.

Ik had de laatste dagen best wel even aan Linschoten gedacht. Meegaan voor een tijd onder de 1.45 uur. De twijfel nam toe.Misschien toch maar kiezen voor het zekere en meegaan met de groep die net onder de 2 uur wil lopen? Had werkelijk geen idee. De twijfel nam toe maar na vandaag kan ik wel zeggen het kan. Misschien zit er zelfs nog meer in.

Na de finisch lekker even wat gegeten en toen op naar de douche. Die was echter koud, heel koud. Het werd dus echt een vluggertje. Toen ik terug liep kwam ik Bjorn tegen die zojuist gefinisch was en even later was de eerste kennismaking met Mike. Deze kwam ik tegen bij finisch. Nu was het wachten op de marathon kanjers.

Op een gegeven moment werd er via de speaker omgeroepen dat de eerste twee dames dicht bij elkaar liepen en nog maar 2 kilometer van de finisch verwijderd waren. Het zal toch niet waar zijn. En ja hoor daar kwam de eerste dame, Mieke, gevolgd op 50 meter door Leonie met haar hazen. Het gaatje was niet meer te dichten, maar de finisch van Leonie met haar twee Super hazen Ronald en Richard zal ik niet snel vergeten. Hand in hand en een grijns van hier tot Tokio en weer terug kwamen ze met ze drieen over de finisch in 3.21.25. Een verbetering van haar PR met meer dan 20 minuten. Wat een topprestatie.

Er werden vervolgens nog meerdere PR's gelopen. Er werd nog lang nagepraat over deze schitterende dag. Een dag die ik niet snel zou vergeten. Wat een hoogte punten. Ben nu al aan het aftellen voor de volgende webloggers bijeenkomst in Linschoten. Het beloofd nu al een groot feest te worden.

Ten slotte wil ik iedereen bedanken voor deze fijne, super gezellige dag. Iedereen gefeliciteerd met zijn behaalde prestatie. Er zal nog veel over worden gesproken.

Bedankt en tot zaterdag 19 december in Linschoten.



.